Sjonge jonge wat een vluch t

.... we wisten natuurlijk dat het pittig zou worden maar zoooo pittig pffffff!

We vlogen keurig met Continental Airlines om 10 uur (ned tijd) richting Houston, America. 3 kwart van het vliegtuig was leeg en wat een mega ruim vliegtuig!! HOE RELAXED! We zaten in het midden van het vliegtuig met z'n 3tjes naast elkaar maar gingen regelmatig aan de wandel en Kyano kon lekker van stoel naar stoel springen om zo toch nog de nodige energie kwijt te raken! We troffen nog een jongetje in het vliegtuig van dezelfde leeftijd als Kyano die Kasper heet. Ze spelen regelmatig met elkaar, wisselen autotjes uit en hebben zo af en toe zoveel pret dat weer geirriteerde amerikanen aan over houden ;)

Ik slaap nog een half uurtje in het vliegtuig (liggend op 3 stoelen :D) en de mannen zijn de hele vlucht wakker. Na een vlucht van ruim 10 uur komen we aan in Amerika!!!! Hier maken we snel een 'note' naar onszelf. Vliegen op Amerika kost heeeeeeeeeel veeeeeel tijd is irritant en duurt onnoddig eindeloos!!!! Alsof ze willen laten weten 'kijk eens hoe onwijs streng wij alles onnodig controleren...... grrrr na 10 ùur vliegen met een overmoeide in hyperstand geschoten peuter is dit NIET, ik herhaal NIET aan te raden!! Terwijl Kyano rondjes rent over het vliegveld en niet meer te houden is en dus helemaal oververhit raakt staan wij eindeloos te wachten op mensen die vingerafdrukken moeten afgeven, scans van gezichten en eindeloos veel formulieren moeten worden gecontroleert! Even voor alle duidelijkheid wij verblijven NIET in Amerika zijn alleen maar op een overstap naar onze ander vliegtuig en zijn in totaal 4 uur op hun vliegveld!!!!!!!!!!!! We zijn eindelijk aan de beurt...We treffen een kauwgom bellen blazende te dikke amerikaan die totaal geen intresse te lijkt hebben in zijn functie en dus maar geniet van het kleine stukje macht wat hij bezit..mogen we er in of niet.....Sven en ik moeten nog lachen omdat er achter hem een bordje hangt (terwijl hij bellen blaast met zijn kauwgom) (we are the face of our nation) ik had bijna een foto gemaakt maar denk dat dat onze situatie niet had geholpen...Hij vroeg ons of hij (wijzend naar Kyano) was gebeten door een insect. Wij geven eerlijk antwoord en zeggen dat hij vorige week waterpokken heeft gehad en hij inmiddels helemaal beter is. En dat we een doktersverklaring hebben dater geen besmettingsgevaar meer is. Zonder ook maar iets tegen ons te zeggen begint hij allemaal belletjes te plegen..Bij ons gaan alle alarmbellen af en ik sta me onwijs op te vreten. Ik krijg nog een sneer van Sven dat ik het er niet beter op maak maar op dat moment kan me dat helemaal niets schelen wat een EIKEL! :-) Uiteindelijk vragen we zelf maar wat nou de bedoeling is en meneer zegt doodleuk 'yes well I just have to follow a certain protocol' Waarop Sven vraagt 'And that is?' Zijn antwoord er is een dokter onderweg om te keuren ofwijhun land wel in mogen...Affijn de dokter (mooie amerikaanse dame!! Jaja ze bestaan) ziet Kyano en keurt hem direct goed...PFF Gelukkig Sven en ik zagen ons al terug vliegen.......

Hierna ga je nog een keer of 3 door allemaal controles en worden onze spullen ook nog een keer extra gescand omdat we wortels bij ons hebben...WE GAAN JULLIE LAND NIET IN WE VLIEGEN DOOR!!! maar dit lijkt niet uit te maken...Hierna verloopt inchecken gelukkig soepel...

Kyano begint in 1x honger te krijgen (het is dan 22.00 uur nederlandse tijd) en is duidelijk te verwend voor plakkerig vliegtuig eten. Hij eet een enorme bak patatjes weg bij Wendys en Sven een enorme bak koffie van Starbucks ;-) Toch nog een graantje Amerika meegpikt! Ik neem na het eten Kyano even in mijn armen en die is binnen 2 seconde van de wereld! Om half 11 (nederlandse tijd) heeft hij het opgegeven. Ik draag hem in de draagzak naar het vliegtuig en hij slaapt aan 1 stuk door. Van opstijgen tot landing is Kyano helemaal van de wereld hij krijgt van de hele 2de vlucht niets mee. Ik probeer met hem in mijn armen ook wat te slapen en Sven leest wat. Onze vlucht duurt uiteindelijk nog maar 3 uur ipv de geplande 4 uur ivm wind mee! FIJN!!!!!! Eenmaal aangekomen op Costa Rica zien ze hoe moe wij zijn als gezin en krijgen overal voorrang en binnen no time staan we buiten waar de meneer van het Hilton ons al staat op te wachten. 15 minuten na onze aankomst zitten we op onze kamer in het hotel!! CHILL!!!!! Kyano wordt wakker op het moment dat we het vliegtuig uitlopen en lijkt weer redelijk fit! Als ik hem vertel dat we er zijn zegt hij dat dat helemaal niet kan omdat we nog naar het vliegtuig moeten...mmmm echt niets meegekregen dus ;)Als we buiten lopen is het eerste wat Kyano zegt 'waar is nou dat zwembad ik wil zwemmen!!!'

Eenmaal in het hotel storten we allemaal helemaal in! Het is hier zo rond 23.00 uur 's avonds en voor nederlandse tijd dus 6 uur in de ochtend. Als Kyano zegt 'mama ik ben zoooo moe' is voor ons het moment aangebroken even gauw met hem te douchen met met z'n 3en in bed te duiken! Uiteindelijk slapen we boven verwachting geweldig!!!! We vallen alle 3 heel snel in slaap en slapen tot 4.15 (lokale tijd) hier!!! We maken dus eigenlijk nog een hele nacht (al is die kort) Kyano word heel vrolijk wakker en vraagt wanneer we gaan zwemmen in het zwembad! Tja prioriteiten :-) Almet alis het ons alles meegevallen en hadden we nooit verwacht dat Kyano het zo fantastisch zou doen!!!!! Hij is al die tijd vrolijk en geduldig geweest en toen hij echt enorm moe was heeft hij heerlijk geslapen! Het enorme 2persoons Hilton bed is hem ook welgevallen want hij lag wijdbeens en wijdarms te slapen vannacht! Zo schattig! Wij gaan zo maar eens ontbijten en kijken hoe snel het hier warm word

Wij hebben in ieder geval de korte mouwen en broeken aan :-) Sterker nog ik heb een heerlijk zomers jurkje aan en onze zwemkleding voor het zwembad liggen al klaar!! Nu dus 5 weken lang genieten!!!! WAUW het is nu al een geweldig avontuur!!!!!!!!!!!!!

Heel veel liefs Sven, Michelle en Kyano