Ochtendje op de Catamaran! :-)
Vandaag hebben we een te gekke dag gehad op de zee! We zijn met een enorme catamaran een ochtend wezen varen! We moesten om 7.45 uur op het strand zijn en werden hier opgehaald met een klein bootje. We zijn samen met zo'n 20 Amerikaanse studenten en hun 3 leraren. Aardige meiden en erg relaxed want een kleine groep! We moeten eerst in een klein bootje stappen om zo naar de grote boot te worden gebracht. Alleen dat is al een avontuur voor piraat Kyano! Kyano zei voordat we aan boort gingen al dat we de schatkaart niet moesten vergeten en hij had een stok gevonden die mee moest aan boort om zo de weg te wijzen aan de kapitein ;) Opstappen op het kleine bootje gaat prima. Kyano bij Sven in zijn armen en Michelle kreeg gelukkig een handje van 1 van de bemanningsleden J Kyano keek zijn ogen uit! Wel zijn zwembandjes om natuurlijk maar Sven houd hem toch stevig vast op dat kleine motorbootje!
Eenmaal op de grote boot kijkt Kyano zijn ogen uit! 'gaan we nu! Gaan we nu! Gaan we nu!' Mega enthousiast! Als we eenmaal vertrekken lopen we naar voren op de boot en belanden we op de netten die boven de open zee hangen. Kyano vind dit helemaal cool en ligt er met zijn neus bovenop. Niets angst hij vind het gewoon gaaf! Hij heeft duidelijk onze liefde voor de zee en onze zeebenen want hij loopt binnen no time rond alsof hij niet beter weet! Wat zijn we weer trots op onze stoere vent! Wij houden hem goed in de gaten en hij mag nergens zonder ons heenlopen natuurlijk want stel je voor dat hij overboord klapt....Maar hij lijkt het allemaal goed te begrijpen en doet het keurig! Na 1 uur varen meren we aan vlakbij een strandje, waar we kunnen snorkelen en zwemmen. Ze raden ons wel aan reddingsvesten aan te doen en dus krijgen we een mini zwemvestje voor Kyano. Eenmaal op de duikplank heeft Michelle even last van niet durven. Instinctief misschien toch het gevoel om nou je kindje in zo'n diepe zee te 'gooien' en je zwangere lijf dat dit toch niet helemaal wilden...Het duurt even maar als er een paar inliggen liggen Kyano en Michelle er ook binnen no time in! Sven neemt nog wat foto's aan de kant maar komt snel ook in het water want de golven zijn best hoog en de stroming best sterk! We zwemmen een stuk en snorkelen tussendoor met Kyano aan onze hand. We zien nog wat mooie vissen! Helaas is het koraal niet mooi, er zit geen enkel leven of kleur in helaas...Maar die kleurige vissen zijn wel leuk om te zien. Dan krijgt Kyano een golf water over zich heen en is het voor hem genoeg geweest! Eigenlijk zet hij het keihard op een brullen en wil hij NU terug naar de boot! Michelle neemt Kyano op haar buik en zwemt met haar flippers zo hard ze kan op haar rug naar de boot...Helaas schiet het voor geen meter op...De stroming lijkt het te winnen. Sven pakt het zwemvest van Michelle en samen zwemmen we richting boot. We kunnen geen moment stoppen onderweg want dan drijven we helemaal af... Uitgeput (en lichtelijk verzopen door de golven ;-)) komen we terug op de boot. Kyano's verdriet is dan wel over gelukkig! Sven neemt nog even een duik en snorkelt nog wat terwijl wij opdrogen op de boot en kijken naar hem. Eenmaal iedereen weer aan boort (na zo'n 45 minuten totaal) krijgen we heerlijk eten!!! Verse guacamole, tapenade, chipjes, wraps, veel vers fruit, chocolade chip coekies. Mmmmm honger!! De bemanning (3 mannen en 1 vrouw) lopen weg met Kyano en dus heeft hij al stiekem wat koekjes toegestopt gekregen die hij gretig opeet!
We eten heerlijk en onze buikjes vol! Dan voordat we terugvaren besluit de bemanning nog keihard wat van hun muziek te draaien! Kyano staat spontaan op (hij is gek op Spaanstalige een beetje salsa achtige muziek is ons hier opgevallen) en begint te dansen! Nou hij had de hele boot plat hoor!! HAHAHAHAH!
Voordat we vetrekken ziet Sven nog iets groots zwemmen in het water en jahoor een schildpad!! Cool want hij heeft hem op de foto...alleen is Sven wel de enige die hem geeft gezien want op het moment dat wij kijken is hij al weer weg...jammer L
Als we weer vertrekken wil hij wil voor in de netten liggen...Daar verliest hij tussen de netten door zijn stokje en is het verdriet niet te overzien...dikke tranen rollen over zijn wangen! Hij is gewoon doodmoe van alle indrukken en dus gaan we even binnen in de schaduw zitten met zijn speentje...Even is hij dan weer zooooo heeeeeel klein *smelt* Hij kruipt tegen Michelle aan en ligt zo lekker een half uurtje te rusten en dan komen de verhalen ook wel weer opzetten gelukkig ;)
Voordat we het weten zit de ochtend er al weer op en stappen we weer in onze auto op weg naar ons huisje. Kyano en Michelle kruipen even in bed en rusten wat...althans Kyano kliert vooral. Zo meteen gaan we nog maar eens een duik nemen in het zwembad als het iets minder warm is en dan gaan nog even lekker een subway broodje halen voor het avondeten...ahhh life is good!! Onze laatste dagen zijn aangebroken en we gaan het nu al missen! We genieten dus nog volop maar doen ook lekker rustig aan!
Liefs Sven, Michelle, Kyano en Frummel
Ziekenhuis MIchelle, Aligators en Tamarindo
Inmiddels beland in Tamarindo op een hele fijne locatie maar uiteraard niet zonder slag of stoot ;)
Michelle is inmiddels in Jaco zo ziek geworden dat we besluiten naar het ziekenhuis te gaan. De buikloop duurt nu toch al 7 dagen en dat vinden we toch wel erg lang..Daarbij word je natuurlijk enorm belemmert in je vrijheid van dingen ondernemen...
Met het lood in onze schoenen dus maar weer richting een ziekenhuis, deze keer een privekliniek in Jaco. En dat klinkt echt een heeeeeeeeel stuk beter dat het is helaas....We komen aan en moeten het een en ander aan papier werk invullen en komen al gauw tot de ontdekking dat hier geen airco is en het dus enorm warm is en het stinkt, zo'n muffe ziekenhuis lucht in het kwadraad en dan x100 zeg maar. We worden vrij snel geholpen door een assistent die de eerste onderzoeken doet...Ze weegt me, meet me en ik krijg uit een bakje waar 3 thermometers in staan een thermometer onder mijn oksel geduwd...Als ze me heeft getempt (keurig geen koorts zoals ik al dacht) stopt ze hem weer in het hoesje terug en stopt hem vervolgens in datzelfde bakje weer terug...Even lopen de koude rillingen over mijn rug hoeveel zweetende zieke mensen hebben al voor mij dat ding onder hun oksel gehad?!?!:( Dan worden we in een halletje gezet en moeten we wachten...Kyano begint heel enthousiast met spelen maar geeft het op door de warmte, hij is inmiddels zeiknat en wij voelen ook de straaltjes zweet langs onze rug lopen...Na ruim een half uur wachten trek ik het niet meer, niet lekker, te warm en een stinkend hok IK WIL HIER WEG! En dus besluit Sven te gaan vragen hoelang het nog lijkt te gaan duren...Ze roepen 'dos minutos' Dan komt er een 'arts' de gang oplopen en vraagt wat ik heb en hoelang ik al zwanger ben...vervolgens vertrekt ze weer...Oke?!?! En nu? Ze weet nog niet eens wat ik al gebruik, hoelang ik het al heb en hoe ik me verder voel...maargoed...Dan wordt er eerst nog een andere patiënt tussendoor geholpen en zijn we eindelijk aan de beurt! WAT FIJN ZE HEEFT HIER AIRCO!! Het hele gezin komt even bij! Ze zegt dat ze goed nieuws heeft omdat ze heeft overlegt met een specialist en een medicijn weet voor buikloop die mag gebruikt worden als je 6 maanden zwanger bent...wacht even...6 maanden?!?! Mmm ja ik ben pas 3,5 maand zwanger hoor..Ja dan was het ook wel goed! *zucht* ik kon wel janken! Ik word onderzocht, een oording in mijn oor gestopt en onschoongemaakt weer terug gehangen en wat geluister op mijn buik. Ik krijg 2 medicijnen mee, 1 voor het stoppen en 1 voor het herstel van de darmen. Prima! Maar ik besluit niets in te nemen zonder overleg in Nederland. En dus raadpleeg ik mijn lieve schoonfamilie in Nederland. Na enig uitzoekwerk blijkt dat ik het 1 niet mag gebruiken want te weinig bekend over risico voor de baby en de ander is niet bekend bij apotheek *dubbel zucht* . Nannette zoekt die andere nog voor me na en dit kan als het goed is geen kwaad. Dus wellicht wat van dat spul om de darmflora te herstellen is toch wel fijn. Ik neem dit in de ochtend in en we besluiten even naar het strand te gaan. Ik voel me toch echt niet lekker en we besluiten terug te gaan. Ik eet hier wat droge rijst en ga even op bed liggen terwijl mijn mannen naar het zwembad gaan..Dan lijkt mijn hele maag zich binnenste buiten te keren en spuug ik de hele middag en een groot deel van de avond alleen nog maar...Ik kan tussendoor alleen maar liggen, mijn ogen dichthouden en de wc van dichtbij bekijken...Wat voel ik me verschrikkelijk! Sven lijkt toch wel erg te schrikken want roept zelfs dat hij de vliegtuigmaatschappij wel gaat vragen of we eerder naar Nederland terug kunnen. Ik neem tussendoor mijn temp op en als ik zie dat ik geen koorts heb word ik iets rustiger. Geen koorts dan zal het vast alleen mijn maag/darmen zijn. Ik slaap veel en Sven en Kyano waken over me als 2 pitbulls J Die nacht is alles onrustig en probeer ik in ieder geval wat slokjes water te blijven drinken om niet uit te drogen. De volgende ochtend voel ik me echt een vaatdoek. Ik durf niet eens alleen naar de wc te lopen omdat ik bang ben dat ik van mijn graatje zal gaan...zo slap! We moeten vandaag dit hotel uit en hebben een reis van 3,5 uur op de planning staan....Op het laatste moment besluiten we toch te gaan rijden en wel te zien of het gaat..Inmiddels ben ik zo enorm leeg dat ik me niet kan voorstellen weer ziek te worden en buiten wat water om wil ik ook niets hebben voorlopig...
De rit gaat erg goed! Gelukkig maar! We stoppen onderweg bij een rivier waar er enorme alligators uitgestrekt liggen te zonnen. We hebben ze gezien van een meter of 5. Kyano vond het helemaal te gek om te zien! ' als deze je pakt dan doet het wel heel erg auw aan je billen hoor' ;) We maken wat gave foto's en stappen dan gauw weer in. De laatste 16 kilometer blijkt (door een verkeerde wegkeuze) off road te zijn...*slik* Sven rijd er met 70 km per uur overheen en Kyano en ik houden ons vast. Ik hoop alleen maar dan mijn buik het houd en voordat we het weten zijn we er...Tamarindo! We hebben hier een huisje op het strand geboekt. Eigenlijk boven ons budget maar we dachten voor onze laatste dagen ook wel fijn J Daar aangekomen valt het ONTZETTEND tegen, het is klein, vies, heeft maar 1 bed, en het stinkt er. De man in kwestie bied ons een andere aan, deze heeft in ieder geval 2 bedden...De locatie is echt geweldig, want letterlijk op het strand maar voor de rest....We besluiten het hier 1 nachtje aan te kijken en dan te besluiten maar Sven en ik hebben eigenlijk in ons hoofd al besloten want hier willen we niet onze laatste dagen doorbrengen...Ik lees in de LP een heel leuk hotelletje door Duitse eigenaren met een eigen keuken. Iets wat met mijn buik nu wel fijn is...We lopen er vanaf ons hotel in de avond heen om te kijken waar het is, wat het is en hoeveel het zal gaan kosten. Als we aankomen laat de man ons een appartement zien van 2 verdiepingen met 2 aparte slaapkamers en beneden een volledige kamer (met tv) en keuken! Een prachtig zwembad voor de deur, het strand is nog geen 5 minuten lopen en weg van alle herrie van het uitgaansvolk...Hij verteld dat het 140 dollar per nacht is maar dat als we cash betalen 100 ook wel goed is...WAT?!??! We zitten in ons andere hok voor 120 per nacht. We boeken gelijk bij deze man voor de komende 4 nachten en besluiten dus de volgende dag (weer) te verhuizen. We slapen 1 nacht in ons hok en het is zo erg als we dachten...Kakkerlakken, vieze insecten en de keuken die naast ons zit verspreid een enorme etensgeur in ons hokje. Zo erg dat we kunnen ruiken wat de mensen in het restaurant eten, de airco werkt bijna niet en het is dus wam, we hebben allemaal de hele nacht de kriebels, de veren van het bed in onze rug staan en worden gammel wakker! Spullen pakken en wegwezen! En nu hier...wat een verademing! Ruim, schoon, rustig, werkende airco en heerlijk eigen spulletjes waardoor je kunt koken, even tv kan kijken en lekker kan zwemmen in het zwembad! Goede deal toch?!?! Vlak voordat we weggaan bij ons hok word Kyano nog gestoken door een mier...we hebben hem al 100x gezegd dat hij de mieren niet moet oppakken maarja het is een Weemaes en die moeten zich af en toe eerst branden voordat ze het geloven en dus een zere vinger als resultaat...arme schat!
Het is hier heerlijk en ontzettend relaxed! Ideaal om onze laatste dagen af te sluiten. Michelle is nog steeds niet beter helaas al lijkt ze wel iets beter te worden...We zijn vanavond nog wezen shoppen en op souveniers jacht geweest maar jeetje wat is alles belachelijk duur zeg!!!! En dus wat kleine dingetjes gekocht! Ik heb een prachtige nieuwe tankini gekocht in het blauw en ben er erg blij mee!! Toen we vanavond heen liepen naar de winkelstraat zagen we een beest liggen in een regenpijp die in de grond zat. Hij leek hier opgesloten te zitten en nog te leven. We hebben het gevraagd aan wat locals en die riepen zoiets als 'aha Zorro, komt er vanzelf wel weer uit' dat leek ons vrij onwaarschijnlijk maar goed we dachten we checken het nog wel ff op de terugweg. Op de terugweg zat die arme snuit er nog steeds...Geen Koatie, geen buidelrat maar wel een groot beest. We besluiten het hier maar even te melden bij de receptie want met de locals komen we ook niet verder. De eigenaar wil gelijk mee kijken en neemt een bezem mee. Niet veel later zijn ze terug, ongedane zaken en besluiten hem wel te willen bevrijden. Het beestje is echter zo bang dat het alleen maar wil bijten als ze het eruit proberen te halen...En tja hondsdolheid overhouden aan het redden van een diertje is ook zowat! Sven besluit dat als hij nou de schep tegen zijn kop houd en de eigenaar van ons hotel hem aan zijn staat omhoog trekt. Zo gezegd, zo gedaan en het beestje word bevrijd. Het blijkt een possum te zijn die het gelijk op een rennen zet J Eind goed al goed!
Nu dan echt onze aller aller laatste dagen....tik, tik, tik, tik! Wat is het voorbij gevlogen en wat hebben we hoge pieken en diepe dalen gehad! Maar wat was het een avontuur om nooit meer te vergeten!
Tot gauw lieve allemaal we kijken erg uit jullie weer te zien en alle verhalen nog eens dunnetjes over te doen!
Liefs van ons
WAUW! WAUW! WAUW! WAUW! :D
WAUW!!WAUW!!WAUW!!WAUW!!!
We hebben hier al een paar keer rode ara's over zien vliegen en zijn dan uiteraard elke keer net te laat om foto's te nemen. We hebben al een paar keer als we richting Jaco reden toeristen busjes zien stoppen op 1 plekje en wij vroegen ons iedere keer af wat ze daar deden. Nu ging Sven vanmiddag even een boodschapje doen in Jaco en op de terugweg zag hij weer een hoop mensen staan, nieuwsgierig als hij is ging hij even kijken en jahoor Ara's van dichtbij in de boom. Toen Sven terug kwam vertelden hij dit maar lagen Kyano en ik net ff in het zwembad te dobberen ;-) Een uurtje later in de auto gestapt en terug gereden...op zoektocht...langs wat diepe kliffen (Kyano's handje zag blauw zo goed had ik hem vast) maar geen Ara's.....We willen de auto in stappen en Sven gilt MIES CAMERA! We kijken omhoog en zien zo'n 10 rode Ara's door de lucht zweven! WAUW!!!! Eer dat je de camera gereed hebt...tja je raad het al Ara's weer weg haha! Maar wat gaaf om te zien!
We zijn hierna toch maar een tijdje blijven rondlopen in de hoop ze te treffen. We zien ze hoog in de boom zitten en op dat moment vliegen er 2 over naar de andere boom. Sven loopt (met de camera) het hoekje om om bij de andere boom te gaan kijken en op dat moment scheren er letterlijk 2 voorbij aan Kyano's en mijn neus!!! Kyano roept 'wauw mama dat is echt COOL!!!' Ik roep Sven heel snel terug maar helaas voor de camera echt te laat....We hebben dus wel wat foto's maar lang niet zo cool als dat we ze hier hebben gezien! Wauw wat zijn het mooie beesten zeg!!!!!
We zijn vanmorgen even naar het strand geweest maar waren vergeten dat het vandaag zondag is (tja vakantie he ;-)) En dus lag het hele strand binnen no time vol met Tico's en dat terwijl we er al om 8 uur waren!!! We hadden een mooi plekje in de schaduw gevonden maar werden letterlijk helemaal ingebouwd met enorme families! Eerst werden onze spullen dichter bij elkaar gepropt en daarna kwamen ze bijna met hun enorme koelboxen, stoelen, dekens en kinderen op ons zitten...Na een half uurtje gaven wij blanke pitten het op en zijn we verplaatst. Tegen een familie van ruim 20 man gingen we het niet winnen haha! En dus vol in de zon....niet ideaal maar goed we gaan gewoon met onze kont in de zee gaan zitten want dan is het niet zo heeeel heet :P Al met al besluiten we rond 10.15 uur om ons gewonnen te geven aan het Tico geweld en gaan we naar de auto. We rijden lekker terug naar ons hotelletje en nemen hier nog een duik in het zwembad. Eenmaal opgedroogd en wel rijden we terug naar Jaco om te lunchen. We halen geheel aso een broodje bij SUBWAY! Hahaha hoe erg kan het ;)))) Maar lekker!!!!!!!! Mmmmm iedereen eet zijn buikje helemaal rond en Kyano zegt mmmm mama lekker broodje! Kyano eet ook al dagen slecht omdat hij geen pistoletjes, stokbrood etc meer kan zien...dat kind wil gewoon een boterham maarja dat kennen ze hier natuurlijk niet...Sven heeft vanmiddag rijstwafels gevonden en die zit Kyano nu heerlijk naast met op te smikkelen! Schot in de roos! We hebben in dit huisje trouwens alleen een magnetron maar Sven maakt er de lekkerste dingen in klaar! Zo hadden we gisteren een heerlijk rijstgerecht en hebben we vanavond pasta alla Sven! En allemaal smaakt echt heerlijk! Zo fijn even niet uit eten!! Wacht dat klinkt een beetje gek....maar het klopt wel ;)
Wat ons enorm opvalt is dat alles wat ook maar enigszins een uniform draagt ook een wapen draagt. Van parkeerwachter tot tolhuisje bewaker tot politieman. Alles draagt wapens en ook niet de kleinste wapens echt gewoon flinke geweren! Zelfs de parkeerwachters bij de supermarkten dragen wapens...Wij kunnen ons er niets bij voorstellen maar hier is het heel gewoon! Het leger is hier lang geleden al afgeschaft en ze lijken het zo goed te willen maken ;)
Goed nieuwe missie op Rode Ara jacht om ze goed op de foto te krijgen! We willen ook nog heel graag naar een mooi uitkijkpunt wat hier zit en misschien gaan Whale watchen...Maar dat moeten we nog even zien. We wilden heel graag naar het National park hier maar eigenlijk is het gewoon te warm om veel te lopen en hebben we alle wildlife die ze daar hebben ook al door heel Costa Rica gezien... Oja vanmiddag hadden we een prachtig felgroene baby leguaan gezien. Die liep hier op het dak! Erg cool ook!
Mooie locatie, mooi weer en fijne sfeer!! Ideaal voor onze laatste dagen dus! Nog 3 nachtjes en dan gaan we door naar Tamerindo om daar onze reis af te sluiten. We merken dat Kyano thuis steeds meer begint te missen...De namen die veel vallen zijn baby Jayden, Vera, opa en oma en Missy (onze poes) Soms zegt hij uit het niets 'mama ik mis baby Jayden'....5 weken op reis lijkt genoeg voor onze kleine vriend! :-)
Liefs xxxx Sven, Michelle, Kyano en Frummel
San Jose, GROTE SPINNEN, wijziging van plannen :-)
Lieve thuisblijvers,
Hier maar weer eens een berichtje van ons, de globetrotters in Costa Rica! :-)
De laatste dagen in Cahuita hebben we nog vuurvliegjes gezien (ERG GAAF!) en een luiaard met een kleine baby op haar buik! We vinden de sfeer aan de caribische kust erg leuk! Heel erg chill, relaxed en iedereen is erg vriendelijk!
We zijn van Cahuita doorgereden naar San Jose (de hoofdstad van Costa Rica) we zouden hier 1 nacht blijven maar door een misrekening van ons (we moesten eigenlijk nog een nacht in Cahuita blijven maar wilden dit echt niet) zijn we voor 2 nachten naar San Jose geweest. En eerlijk...wat een verademing!! Westerse cultuur hier!!!!! Supermarkten met 'gewoon' eten en airco binnen ipv een soort van afgedankte koelkasten die op elkaar staan gestapeld, de vleeswaren al 20x ontdooit en weer bevroren zijn geweest voordat je ze koopt, de boter zacht is en alles toch een beetje muffig stinkt...Daarbij is alles onlogisch ingedeeld. De jam ligt bij de luiers en de pindakaas bij de tomaten...zoiets zeg maar. De supermarkten hebben geen ramen en zijn smal en heeeel klein. Al met al kwamen we hier een supermarkt aan en ik zag strakke schappen, mooie groentes, vleeswaren die in een echte koeling lagen etc. WAUW! Even een' feeling like home' momentje! Hoe erg het ook is we verlangen alle drie (of eigenlijk alle 4 )naar een gewone bruine boterham met kaas ;-) En dat hebben we eigenlijk nooit als we op reis zijn maar het eten is hier echt zooooo slecht en ongevarieerd...
San Jose is leuk om te zijn geweest we hebben hier wat gewinkelt (en niets gekocht) en geprobeert een restaurantje te vinden maar helaas niet gevonden. Ze kennen hier bijna alleen maar fast food tenten en dus hebben we alleen al in 1 winkelstraat 3 Mac donalds gevonden. Aangezien Sven en ik allebei last hebben van onze darmen is dit niet echt een optie. Kyano lijkt zich prima te voelen en krijgt geen genoeg van FRIETIES! Parkeren in San Jose is echt enorm makkelijk! Er is onwijs veel pakeer gelegenheid. Iedere hoek van de straat lijkt er wel 1 te zijn en het is niet eens zo duur!
We zitten op een prachtige locatie net buiten San Jose, prachtig zwembad, mooie bergen, heel erg rustig en het waait hier zo hard dat een fan of airco overbodig is. We hebben 2 nachten geen warmte en geen muggen!! JOEPIE!!
Gisteren zijn we op weg gegaan naar Uvita. Vlak bij Manuel Antonio. We willen hier het national park graag zien en kijken of we nog wat beestjes kunnen spotten..We komen hier veel tolwegen tegen en de wegen zijn dus ook goed! Geen off road en dat vinden we allemaal fijn!! Het verloopt voorspoedig en we stoppen even in Jaco om wat te drinken en onze voetjes even in de zee te zetten. Sven en ik zeggen tegen elkaar...jeetje leuk hier misschien nog wel leuker als waar wij heen gaan en lekker toeristisch (lees toeristisch is alsnog basic maar in ieder geval wel wat voorzieningen!!!). Dat is dus het vervelende van je accommodaties van te voren boeken..normaal stoppen we waar wij willen nu stoppen we waar we geboekt hebben...Hierna snel weer door en we stoppen voor de lunch in Dominical.
We slapen tussen Uvita en Dominical ergens in en dit plaatsje heeft geen naam. (klein dus) Na lang zoeken en heen en weer rijden op een berg vinden we onze bestemming. Jungle Joy. We krijgen gelijk de sleutel van ons huisje en rijden erheen...1 bed...mmm waar is de andere? Ff zoeken...nee echt maar 1 bed...waar moet Kyano dan slapen? Het is hier wel echt prachtig. Omdat we hoog in de bergen zitten kijken we over de oceaan uit en we zitten midden in de jungle dus de junglegeluiden komen je weer tegemoet! Als ik Kyano verschoon (buiten op ons dek) zie ik een ENORME spin hangen en als ik zeg ENORM dan bedoel ik ook echt ENORM! Zonder liegen zo groot als Sven's handpalm!!!!!! Sven zegt gelijk COOL! En gaat foto's nemen. Na die ene zie ik er nog 1, en nog 1.....ehmmmm.... Binnen is er alleen een fan en het is echt heel erg heet!! SCHROEIEND! Als ik dan ook nog zie dat er geen enkele raam in het huisje zit en alleen maar gaas (met grote gapende gaten!) zie ik het allemaal even niet meer zitten....
We besluiten dat 1 bed geen optie is in dit warme huisje en besluiten terug te rijden naar Jaco. Een toeristisch dorpje aan het strand en dan hier een accommodatie te vinden zodat we wel wat voorzieningen hebben en vanuit hier wat dingen kunnen doen. We rijden 3 uur (!!!) terug....Als we eenmaal aankomen in Jaco zijn we moe! We zoeken een accommodatie maar dit valt nog niet mee...Sommige accepteren geen kinderen, sommige zitten vol en sommige zijn te vies en donker om ook maar een cent voor te betalen...We besluiten naar een buitenwijkje te rijden om het daar nog een keer te proberen. En ja we slagen!! Na 9 uur (!!!!!!) in de auto mogen we eindelijk uit dat ding! We zitten hier prachtig aan de zee met een zwembad voor ons huisje! Het is hier heel erg rustig en is maar zo'n 5 minuten weg van Jaco. De golven aan dit stukje zee zijn gigantisch!!!!! Echt meters hoog en dus erg vet om alle surfers te zien surfen!!! Die gasten kunnen er wat van! Erg gave foto's gemaakt vanmorgen. Inmiddels hou ik bijna geen eten meer binnen en Sven lijkt opgeknapt. Kyano heeft vanmorgen ruim 2 uur in het zwembad gedobberd en heeft echt helemaal nergens last van gelukkig! Nu hebben we even siesta in ons heerlijk gekoelde airco kamertje! JEHHHH! Sven en ik hebben besloten dat het reizen met een peuter en zwangere vrouw toch wel om wat voorzieningen vraagt zoals een supermarkt, zwembad en een accommodatie die insectenvrij... Het reizen is toch anders...maar zeker niet minder leuk! We verblijven hier nu nog 4 nachten. We denken erover om nog naar het National park te gaan en een krokkodillentour te doen maar dat is afhankelijk hoe ik me voel...Nu dus maar aan het water en fruit en hopen dat mijn maag zich snel hersteld!
Vanmorgen toen we in het zwembad lagen te dobberen zagen we nog 2 prachtige rode ara's!! Erg gaaf!!!!
We gaan vandaag maar eens bekijken wat we verder gaan doen! We zitten nu hier http://tortugadelmar.net/ in Playa Hermosa. We zijn dus nu weer gearriveerd aan de Atlantische oceaan.
Liefs xxx
Ziekenhuis met Kyano en heeeeeel veel regen :-(
Aan de caribische kust kan het regenen heeeeel hard regenen...mijn hemel wat komt er een regen uit de lucht...Het regent, en regent en regent...Niet met druppels, niet met emmers, niet met bakken maar echt met vrachtwagens tegelijkertijd! Denk je dat je het in Nederland wel eens hard hebt zien regenen? Doe dit dan x100 en dat is ongeveer wat we hier aan regen hebben. 'normaal' gesproken zijn we in de tropen wel een behoorlijke bui gewend maar dan daarna is het ook wel weer klaar maar hier regent het echt NON STOP! Maar goed hierover straks meer...Nu eerst maar eens over ons peutertje en zijn ziekenhuisbezoek.
Eergisteren zag ik een gek plekje op Kyano's elleboog. Een beetje een hard plekje met een rode rand. Soms zien de muggenbulten er natuurlijk ook wel eens anders uit en dus liet ik het even voor wat het is. De volgende dag (gisteren) zat het me toch niet lekker en besloot ik het toch eens goed te bekijken. Onze angst is natuurlijk een tekenbijt en de angst voor de ziekte van Lyme..We besluiten een fototje naar Janneke (oma Kyano) te uploaden en te vragen wat zei denkt. Zij denkt bijna zeker een tekenbijt te zien. SH**!! We gaan naar de farmacy in Cahuita. De dame in kwestie spreekt geen woord engels en wij maar heel gebrekkig Spaans...Even slaat mijn hart over en realiseer ik me hoe ver we weg zijn van nederland..*slik* Ik bedenk me dat ik onze anti-insectenside spul bij ons hebben en daar een plaatje van een teek op hebben staan...Ze zegt gelijk neeeee dat is geen teek maar wijzend naar het andere plaatje van een mug...Tja helaas ben ik er niet geruster op want ik heb geen idee hoe deze dame is opgeleid en of ze echt verstand heeft van zaken. En dus besluiten we door te rijden naar Puerto Viejo de Talamanca zo'n 20 km verderop. We besluiten hier nog een apotheek op te zoeken (is hier veel toeristischer) en hopen hier misschien wat wijzer te worden. Als we het dorpje inrijden zien we gelijk een ziekenhuis(je) en besluiten hier naar binnen te gaan omdat we geen enkel risico willen nemen met ons mannetje. Met ziekenhuis moet je je niet teveel bij voorstellen, je loopt binnen en hebt een bureau met stoel staan, daartegenover staan zo'n 8 stoelen waar je moet wachten...een ini mini gangetje waar de dokter zit en die je letterlijk het consult hoort geven...*zucht* Goed even de feiten op een rij: Kyano voelt zich prima, is mega levendig, is niet warm en lijkt geen last van zijn plekje te hebben. We weten inmiddels dat er een man binnen is en dat wij hierna aan de beurt zijn. Het duurt ruim 1 uur (!!) voordat we aan de beurt zijn en we vertellen wat er aan de hand is. Gelukkig spreekt deze arts echt wel redelijk goed engels en zegt hij al snel dat het een ontstoken muggenbult lijkt te zijn. Hij wil antibiotica voorschrijven voor 3 dagen en dan moet het beter zijn. Wij denken zelf dat ze in Nederland hadden gezegd oh dat gaat vanzelf weer weg maarja weten dat niet zeker en besluiten de antibiotica maar te halen en geven. Hij zegt dat de kans op Dengue erg klein is maar wel iets wat we in de gaten moeten houden. Bij koorts of minder levendig zijn van Kyano moeten we gelijk weer aan de bel trekken. 110 dollar lichter (!!!) en een anti biotica kuur rijker gaan we weer op weg. We besluiten het hem gelijk maar te geven en hij zegt 'mmm lekker lijkt wel een snoepje ;-) '
Hij lijkt vannacht erg slecht te hebben geslapen (en wij dus ook!) en vanmorgen is hij wat warm maar hij is vrolijk en actief dus we houden hem in de gaten.
Nu dan de regen...De regen gooit behoorlijk wat roet in het eten. We wilden vanmorgen naar een opvanghuis voor tropische dieren http://www.treeoflifecostarica.com/ maar aangezien alles hier buiten is en het dus met bakken uit de hemel komt is dit niet echt een optie...we wilden vanmiddag een trail gaan lopen ( zo'n 9 km) maar dat is met dit weer ook echt geen optie...De 2de optie hier is het strand...tja je raad het al.....! Daarbij heeft ons huisje geen ramen (heel gewoon in Costa Rica) maar dat houd wel in dat alles inmiddels vochtig is en klam....onze kleding, de bedden, het eten, echt alles! Morgen gaan we naar San Jose en slapen hier 1 nacht. Het lijkt dat heel Costa Rica onder een deken van regen ligt en dus is het afwachten wanneer het beter word...*snik* We slapen door de regen (erg hard geluid) erg slecht en de brulapen schreeuwen boven de regen uit ;-) De nacht hiervoor leek het door de onweer wel alsof de aarde op zijn voegen stond te trillen en dus zijn we allemaal een beetje koud, moe en rusteloos want we willen nog zoveel doen maar zitten nu dus vast in ons huisje....Terwijl ik dit schrijf gaat het nog harder regenen...*zucht, zucht, dubbel zucht*
Voor nu even over en sluiten...
Liefs Sven, Michelle, Kyano en Frummel
Horror en geluk.....
Lieve medereizigers/lezers,
Dit word een lang verhaal dus ga er maar eens lekker voor zitten ;-) Ik heb halverwege dit hele verhaal heel groot STOP neergezet zodat je het verhaal ook in 2en kan lezen ;-)
We zijn inmiddels beland in Cahuita aan de caribische kust en hebben hier een mega schattig (en klein) bungelow achtig huisje zo'n 200 meter van het strand en zo ook van het centrum, die de andere kant op is. Maar hierover later meer....
De dag na het schrijven van ons laatste verhaal ben ik ingestort. Ik was vreselijk moe, misselijk en mijn buik was keihard. Ondanks dat ik echt niet wilden moest ik verplicht een rustdag inlassen want dit ging echt niet. Waardoor Kyano en Sven een dag samen op pad zijn gegaan. In de ochtend hebben ze een heel mooi stuk door het nevelwoud gelopen, waar ze dankzij een gids en een enorme verrekijker ook nog een luiaard hebben gezien J Helaas geen foto's van kunnen maken want dit was veel te ver weg. In de middag kwamen ze met lekkere broodjes in ons huisje en zaten ze vol verhalen. Kyano vond het wel STOER op avontuur met zijn papa! Overigens heb ik de hele dag alleen maar gelezen, tv gekeken (YES dit huisje had kabeltv en dus de hele dag friends, seinfeld etc) en een beetje lekker sapjes besteld aan de bar...De middag wilden de mannen met een treintje door het regenwoud. Zo gezegd zo gedaan. Het treintje vond Kyano helemaal te gek! Sterker nog ze hadden het hele treintje voor zichzelf en dus vreselijk cool natuurlijk! Ze hebben ook nog een stukje gelopen waar ze een prachtig uitzicht hadden over de vulkaan Arenal. Als ze terug komen is Kyano helemaal doodop van alle indrukken en heeft hij pijn in zijn buik en heeft ook wat diarree. Ik voel me ook nog steeds heel rot, misschien nog wel slechter dan in de ochtend en we besluiten roomservice te bestellen en vroeg onder de wol te kruipen J De volgende ochtend lijkt iedereen een stuk fitter en hebben we een lange rit te gaan naar Sarapique.
We weten dat we vandaag een paar uur off road moeten rijden. In ieder geval 1 uur om Monte Verde uit te komen en dan ongeveer1 a 1,5 uur naar Sarapique (zo'n 40km goede off road weg en dan de laatste 6km heel slecht is ons verteld) De eerste 1,5 uur zijn natuurlijk niet heel fijn maar goed te doen! Hierna hebben we asfalt!! AHHH wat heerlijk! Het verloopt allemaal voorspoedig. We hebben besloten de toeristische route te nemen en rijden langs Arenal vulkaan en het meer van Arenal. We schieten hier nog een aantal indrukwekkende plaatjes en na een hele vieze lunch rijden we gestaag door. We komen onderweg nog hele groepen Koaties tegen en kunnen ze prachtig op de foto zetten ook komen we hele mooie vogels tegen met hele aparte nesten in een soort van trechtervorm (foto's volgen) We stoppen voordat we de off road naar Sarpique opgaan nog in het laatste 'stadje' om hier nog even wat boodschappen te halen en wat te drinken. Ondanks dat we enorme tijden rijden (zo'n 6-8 uur soms wel) doet Kyano het weer super!! Als we met de auto door dit plaatsje rijden wannen we ons even in Australie. Dit lijkt Tulli wel of Darwin in de nacht. We zien overal 'rednecks', dirtroads en heel veel landarbeiders. Niet om onaardig te zijn maar we sluiten de deuren van onze auto toch maar even ;-) Just to be sure....We houden een plaspauze halen wat drinken en bij een heel klein winkeltje (heeeele vieze wc's en ook geen water...ILL) halen we mega lekker chocolate chips cookies J) Hierna stappen we snel weer in om het off road stuk te gaan rijden.....Goed...of eigenlijk niet goed....WAT EEN HEL!!! Dit kunnen ze niet eens een weg noemen...betere benaming zou zijn gatenkaas of gaten met af en toe een stukje weg!! We wisten nu dat we over het laatste stuk off road minimaal een paar uur zouden gaan doen in plaats van de geplande 1-1,5 uur. Heel eerlijk gezegd zat ik echt tegen het plafond en Kyano werd al heel snel wit rond zijn neus...Sven keek al een paar keer in zijn achteruitspiegel naar ons en vloekte behoorlijk op de weg! Noemen ze dit een goede off road weg?!? Hoe erg moet het dan nog worden?? En als de wielen dit maar overleven terwijl de rotsen onder onze auto afketsen..Sven stopt!! Hij zegt 'michelle wat wil je?' Blijkbaar heb ik de vlekken in mijn nek staan, van de pijn en ongemakkelijkheid en Sven ziet dit zo ook echt niet zitten. Dit gaat zo minimaal nog wel 2,5 a 3 uur duren voordat we bij onze bestemming zijn en het is ook nog eens 3 uur in de middag...We besluiten (en balen stevig) de auto om te keren want we realiseren ons dat het voor 1 nacht is en dus morgen ook dit stuk weer terug moeten rijden... Sven zoekt op de kaart naar een iets groter plaatsje (we wilden ook niet in het wilde westen slapen ;-)) en besluiten de offroad terug te rijden en een ander hostel/hotel op te zoeken, alles beter dan deze weg...We rijden een heel stuk (bijna 2 uur) door allemaal plekjes en proberen (gezien de tijd en wij ECHT NIET in het donker willen rijden) toch wel een beetje angstvallig uit naar een plekje om te slapen. Inmiddels maakt het ons allemaal niet meer zoveel uit als er maar een bed staat en we uit de auto kunnen...Uiteindelijk zien we een bord met daarop La Quinta. http://www.hotellaquintasarapiqui.com/ We hebben geen idee, en in de lonley planet kunnen we het ook niet zo 1,2,3 vinden maar besluiten het toch maar te proberen...Sven stapt uit terwijl Kyano en ik in de auto wachten...Hij komt binnen 5 minuten terug met SUPER GOED nieuws! Ze hebben plek voor 1 nacht en een kamer met 3 enorme bedden en ontbijt! WOEP WOEP! We kunnen slapen (veel te duur!!) Het is een prachtig plekje midden in het regenwoud! We hebben zelfs airco!! We kopen in het restaurant het grootste ijsje voor Kyano wat we kunnen vinden (dat had hij wel verdiend!) en nemen zelf een lekker drankje. Kyano en ik besluiten een cadeautje voor Sven te kopen in de gift shop want hij is morgen jarig. Kyano zoekt helemaal zelf een klein, oranje stenen kikkertje uit. Hij kan niet wachten met geven tot morgen en dus krijgt Sven hem gelijk. Ook zingen we uit volle borst een verjaardagsliedje!! Sven is nog nooit zo blij geweest met een cadeautje die Kyano helemaal zelf heeft uitgezocht! We eten nog een boterham op de kamer, wandelen nog wat rond in het regenwoud en douchen onder onze enorme regendouche, ahhhh dat doet een mens goed! Hierna kruipen we onder de wol! Kyano slaapt binnen no time! Helemaal gesloopt door de hele dag in de auto zitten. Wij kijken samen op ons bed nog een filmpje op de laptop en vallen dan ook in slaap....
STOP! STOP! STOP! STOP! (voor de mensen die het verhaal in 2en willen delen ;-))
De volgende ochtend wordt Kyano al om haf 5 wakker en we maken Sven wakker met 34 kusjes van Kyano en mij en zingen we nog maar eens uit volle borst! Sven is vandaag jarig!! We besluiten na het ontbijt gelijk te rijden na Cahuita. Zodat we heerlijk ergens aan het strand kunnen lunchen voor zijn verjaardag en de rest van de dag niet meer in de auto hoeven te bivakeren..want de auto zijn we wel een beetje zat... Het is zo'n 3 uurtjes rijden max 4 en we vertrekken om 9 uur. Uiterlijk 1 uur bij ons nieuwe huisje! TOP! Maar vandaag lijkt echt ALLES tegen te zitten...Zo komen we om de zoveel km wegblokkades tegen omdat ze aan de weg aan het werk zijn! Hoe ze dat hier doen? Nou heel simpel je plaatst een zooitje pionnen aan de ene kant van de weg en gaat daar dan aan het werk. De andere kant kan dan gewoon doorrijden en de kant waar ze aan het werk zijn moet gewoon wachten tot ze klaar zijn...Dusssssss.....Na een file van een uur rijden we eindelijk weer even door. Dan opnieuw belanden we in de file..deze keer lijkt er iets gebeurt te zijn want er komt politie langs en ook ambulance. Als we na weer een minuut of 20 langsrijden blijkt er een vrachtwagen zijn hele vrachtwagen in het regenwoud te hebben geparkeerd! We vermoeden dat hij heeft geprobeerd in te halen en toen hij zich realiseerde dat hij het niet redden hij om een frontale botsing te voorkomen hem het regenwoud heeft ingestuurd. Er word hier te pas en te onpas ingehaald door vrachtwagens, auto's, motors etc en we hebben al flink wat tenenkrommende gevaarlijke inhaalacties gezien met bijna frontale botsingen. De wegen zijn hier ook echt verraderlijk. Heuvels, bochten en grote vrachtwagens bepreken je zicht enorm. Natuurlijk neemt Sven geen enkel risico maar als je ergens wil komen moet je toch wel inhalen. En dus gaat het gas er soms flink op (lees: in de stoel naar achter worden gedrukt) en wordt er toch het nodige ingehaald! Uiteindelijk (met een uur vertraging) komen we aan in Lymon. De laatste grote stad die we zien voordat we de naar Cahuita gaan. Het is een grote havenstad en dat is te merken...Het lijkt wel of het allemaal gekken aantrekt...Mensen zijn hier vreemd, een beetje eng misschien zelfs. Het stikt hier van de daklozen junks en mensen die misvormt aan het bedelen zijn op straat. Bijvoorbeeld met 1 been of of misvormt gezicht etc. Het is VERSCHRIKKELIJK druk...echt HISTIRISCH!!! Het verkeer is 1 grote chaos en iedereen lijkt maar wat te doen...We moeten hier toch echt wat eten (het is inmiddels bijna 1 uur en Kyano valt om van de honger aangezien die heeft gegeten om half 5 in de ochtend!) en niet geheel onbelangrijk ons geld is bijna op en dus moeten we toch echt pinnen hier. Eerst maar eens pinnen...bank na bank weigert onze passen en dan nog maar te zwijgen van de eindeloze rijen vol Tico's die ook geld willen pinnen. En dus...20 minuten in de rij...pinnen...helaas geen geld...volgende! Na 3 (!!!) banken te hebben geprobeerd is inmiddels iedereen chagrijnig en geïrriteerd en vallen we om van de honger. Aangezien we bijna geen cash geld meer hebben kunnen we eigenlijk alleen maar bij Burger King eten. En als Sven ergens een verschrikkelijke hekel aan heeft...juistem...en dat op zijn verjaardag die arme schat!!! Na de 'lunch' gaat Sven het nog bij 1 bank proberen. Hij parkeert de auto en besluit in de file te gaan staan die voor het pinautomaat staat. Wij (kyano en ik) blijven zitten omdat het inmiddels schroeiend warm is, we moe zijn en we in de auto (die we van binnenuit op slot kunnen doen) lekker in de airco kunnen zitten..(wederom arme sven...) We doen de deuren dicht en Sven loopt de hoek om richting pinautomaat...Als hij uit het zicht is kijk ik pas goed om me heen...CRAP! Junks, junks en nog eens junks en oja een zooitje daklozen....Ach vooruit denk ik nog de deur zit op slot en de ramen achter zijn geblindeerd dus lekker daar blijven zitten. Maar dan besluit 1 van de junks karton op onze voorruit te leggen. Waarschijnlijk om de auto koeler te houden en misschien een centje te willen verdienen maar Kyano vind het helemaal niet leuk en zegt letterlijk 'mama nu kan ik niets meer zien' Als die junk ook nog besluit een vrouw die langsloopt lastig te vallen en voor ons neus gaat zitten poepen besluit ik dat het beter is bij Sven in de rij te gaan staan. Ik zeg tegen Kyano dat ik de auto ga afzetten we naar buiten lopen en ik hem zal tillen dat hij heel goed moet luisteren en of dat gaat lukken. Hij zegt dapper 'ja mama dat doe ik' Ik zag ons al lopen daar buiten tussen de junks met mijn zoontje en mijn dikke buik in de schroeiende warmte....Inmiddels ben ik op de rijdersstoel gaan zitten en probeer ik uit alle macht de sleutel uit de auto te krijgen maar niets van dat alles lukt. Als er een stel langsloopt die mij ziet zitten tikken ze op het raam. Ik doe hem een stukje open. Ze zeggen letterlijk 'je kan hier beter niet blijven staan met je zoontje...rij hem naar de bank toe daar is het veiliger...' Mijn hart slaat over...zwanger, zoontje ahhhhh ik wil hier weg en wel NU!! Ik probeer van alles om die @^%#%! Auto te starten en te gaan laten rijden maar begrijp helemaal geen zak van die stomme automaat....De junks vinden dit vermakelijk en tikken op de ramen om te willen 'helpen' Inmiddels ben ik toch wel ligt in paniek en aangezien de junk steeds meer karton op onze vooruit legt zie ik ook steeds minder....Dan 45 minuten (!!!!) later zie ik sven aankomen in mijn spiegel! Ik huil van angst, geluk en alles bij elkaar..pfff wat een stress! We zijn snel weggereden en Sven was ook erg geschrokken...Kyano zat heel braaf in zijn stoeltje en zei alleen maar 'mama dat was een gekke meneer...' Tja.....Gelukkig wel geld gescored dat is dan nog iets! ;-)
Hierna zijn we doorgereden naar onze bestemming Cahuita waar we allemaal moe, sjagie en een beetje verslagen (leuk zo'n 34ste verjaardag voor mijn man) aankomen. We hebben een schattig huisje en op 200 meter is het strand waar we besluiten even heen te lopen...De zee is hier te ruw om in te zwemmen en er hangen dan ook allemaal rode vlaggen...We besluiten in ons huisje te gaan douchen en in ieder geval nog een keer fatsoenlijk uit eten te gaan voor Sven's verjaardag. We belanden in een mega schattig, gezellig reggae-achtig tentje waar het eten echt verrukkelijk is! Pff nog iets wat goed is gegaan J Op de terug weg zien we een luiaard hangen in de bomen van heeeel dichtbij! Dit maakt een hoop goed! We schieten wat te gekke plaatjes en gaan tevreden slapen! De eerste nacht slapen we wat onrustig omdat het huisje helemaal open is aan alles kanten, met hier en daar wat gaten door het gaas. Maar de insecten vallen ons alles mee gelukkig! En zowel Kyano als wij hebben een klamboe wat altijd wel lekker veilig voelt!
Nu hebben we gisteren wat stranden bezocht en gistermiddag een prachtig strand gevonden! WAUW misschien nog wel mooier dan in Samara....Ik zal zo wel even wat foto's posten! Vandaag doen we ook lekker rustig aan! Strandhangen, ijsjes eten, in de zee zwemmen en genieten van elkaar! De carribien VIBE is heel fijn!!!!
Sorry voor het mega lange verhaal ik zal volgende keer proberen weer wat korter op elkaar te posten J Maarja dat lukt niet altijd! We zijn hier trouwens tot woensdagochtend en rijden dan naar Manuel Antonio, Uvita.
Liefs xxxxxxxxxxxxxxx Sven, Michelle, Kyano en Frummel
Monte Verde en de trip hierheen!
Gisteren (maandagmorgen) zijn we vertrokken naar Monte Verde. Het plan was om 9 uur weg te gaan maar ivm supermarkten die niet open gaan op aangegeven tijden (en dus geen ontbijt) moesten we ergens ontbijten en dat gaat in Nosara allemaal op zijn allertraagst.....
Affijn na nog wat water en eten in te hebben ingeslagen op pad gegaan. Eerst de hel weg af van Nosara naar de geasfalteerde weg. Dit duurt ongeveer een uur en is echt off road. We worden de hele auto door geklutst en als we bijna het einde in zicht hebben roept Kyano ook dat hij geen hobbels meer wil. Gelukkig zijn we er dan bijna vanaf want hij ziet een beetje pips rond zijn neusje :-( Hierna hebben we gelukkig een heel lang stuk geasfalteerde weg wat echt prima te doen is! We rijden helemaal door tot aan een Steakhouse die bekend staat als de beste van Midden Amerika. We bestellen hier onze lunch en het is echt HEERLIJK!!!!!! Vlees is echt zo mals en zo lekker, we hebben in dagen niet zo lekker en goed gegeten!!! :-))) Er zit ook nog een klein speeltuintje bij waar Kyano zich nog even op uitleeft maar aangezien het het heetst van de dag is lijkt hij het na een half uurtje wel gezien te hebben ;-) Hierna rijden we verder tot we weer op een off raod terrecht komen...deze is niet erger maar ook niet minder erg helaas...We rijden hier in totaal 2,5 uur op..pffff!!!! We stoppen aan het begin van Monte Verde bij een heel klein wegrestaurantje. We krijgen hier een heerlijk drankje en JAWEL!!! we zien hier onze eerste humming birds(kolibri)gezien. En niet 1 niet 2 maar wel 3!! We hebben ze zelfs op de foto kunnen zetten echt heel VET!!!! We rijden 1x verkeerd en dat koste ons gelijk 12 km door de bergen off road rijden..tja....Al met al zijn we uiteindelijk om half 5 's avonds aangekomen bij onze locatie Trapp Family Lodge. We hebben dus ruim 5 uur lang gereden en 1 uur pauze gehouden! Iedereen was gesloopt na gisteren! Kyano was zelfs zo moe dat hij het laatste half uur op de off road weg in slaap viel en ik zijn hoofd moest vasthouden en een deken onder zijn hoofdje moest leggen tegen het stoten....
We zitten op een prachtige locatie! Het is hier echt zoveel groener!!! De bergen zijn geweldig, het nevelwoud is zoooo mooi! Het is hier echt STUKKEN kouder, zo'n graad of 20 en dus lange broeken, truien, sokken, schoenen en slapen onder 3 dekens :-) brrrr de warme douche in ons huisje is populair! ;-) Vandaag komt het echt met bakken uit de hemel zetten, het lijkt het regenwoud wel...oh wacht dat is het ook! Gelukkig maakt alles wat we zien een hoop goed! We besluiten de ochtend naar een vlinder-boerderij te gaan en moeten erg lachen om Kyano's enthousiastme om de vlinders in de tuinen te zoeken en hoe snel hij zijn intresse weer verliest bij het zien van een vlinder. Gezien=check=next! :-)) We krijgen van te voren nog een aantal echte Costa Ricaanse dieren te zien zoals een turantula, schorpieoen en dansende waterkevertjes die Kyano gelijk herkende van Diego. HIj vond de spinnen overigens doodeng en kroop helemaal in Sven...De vlinders waren leuk om te zien en de stukjes door de jungle wandelen waren ook leuk. We zijn in de middag nog een trail in de jungle gaan lopen. Dit is het grootsteprivate stuk regenwoud ter wereld. Dit hebbenkinderen van over de hele wereldgekocht met ingezameld geld om het te behouden.Maar het regende pijpenstelen en dus liepen we helemaal te verreggenen in onze vuilniszakjes genaamd regenponcho''s ;-) Niet echt ideaal en halverwege zei Kyano in 1x IK WIL NU TERUG!!! Toen we hem zeiden dat we nog een stukje moesten stonden de tranen in zijn ogen en zei hij dat hij NU terug wilden. Wat bleek hij vond het allemaal eigenlijk wel heel erg spannend en was bang voor spinnen en slangen. Uiteindelijk hebben we zo'n 45 minuten door de jungle gelopen en zijn we doorweekt en wel weer terug de auto ingestapt!
Inmiddels zijn we nu lekker in ons huisje. Kyano is op zijn tablet Schrek aan het kijken, sven is aan het internetten op zijn telefoon en ik ben dus de blog aan het schrijven. Even rust in huize Weemaes want iedereen is gewoon heel erg moe van gisteren zo'n mega lange dag en vandaag was ook druk met veel indrukken. We hebben flink wat mooie plaatjes geschoten en ik zal die zo ook nog wel even uploaden.
Al met al bevalt het hier prima al merken we dat het reizen ook veel energie vraagt. Van Kyano, van mij en de baby en ook van Sven die alles rijdt en dus ook moe is. Vanavond een lekker stokbroodje op de kamer en verder even niets...
Tot gauw horens lieve vrienden, familie en lezers,
xxxx Sven, Michelle, Kyano en Frummel
Van Nosara naar Monte Verde
Vandaag gaan we van Nosara naar Monte Verde. Een rit van ongeveer 5 uur en dus best wel wat voor de boeg. We houden dan wel rekening met genoeg tussenstops. We hebben zo'n 3,5 uur off road voor de boeg en off road is ook echt off road!!! Kyano roept elke keer 'IK HOU VAN HOBBELS!!'
De laatste dagen in Nosara (aan de kust) waren fijn! We hebben na ons avontuur met de mieren maar even rustig aan gedaan! De golven zijn hier inmens hoog en het is hier dan ook echt en surfstadje. Erg leuk om te zien want je hoort hier heel de tijd 'how's it hanging bro' en dat soort termen. Nosara is ook duidelijk een rijk gedeelte van Costa Rica we hebben nog niet zoveel winkeltjes, mooie villa's en doorontwikkelde gebouwen gezien. Ze zijn hier dan ook volop aan het bouwen en dus zal het er over 5 jaar nog wel heel anders uitzien!
Ondanks dat we niet veel hebben gedaan stikt het hier van de wildelife! Zo hebben 2 enorme leguanen op ons dak een enorm gevecht gehad (zie foto's), kwam sven gieren en Coaties tegen toen hij gewoon over de weg liep. En zitten de brulapen hier voor ons hostel in de boom! En jeetje wat kunnen die beesten een herrie maken zeg! Het zijn niet voor niets de meest luidruchtige dieren van Costa Rica :-)
Vandaag vertrekken we dus naar Monte Verde waar we erg veel zin in hebben! We slapen hier midden in het Nevelwoud! http://www.trapphotelmonteverde.com/about_us.html dat moet dus gaaf zijn!! We hopen hier in ieder geval Toekans te spotten want Kyano kan nu echt niet langer meer wachten! Nu we een 'green light' hebben gekregen van onze verloskundige om ook off road te mogen rijden (en Bart bedankt eindelijk iemand gevonden die ervaring had met een zwangere vrouw en off road rijden!!!) kunnen we onze reis voortzetten zoals gepland en dat is wel zo gaaf want dan kunnen we de binnenlanden tenminste in! :-)
We hebben hier trouwens een heerlijk stekkie gehad in een hostel die Sven en mij toch wel het echte reizigersvibe geeft! Relaxed en gezellig! Het is ook leuk om te zien hoe Kyano ervoor zorgt dat we nog makkelijker een praatje maken dan normaal al het geval is. Kyano roept tegen iedereen die het maar wil 'Ola' en heeft zoveel plezier in alles dat mensen dit echt heel erg leuk vinden om te zien! Kyano werd vanmorgen wakker en zei ' misschien gaan we vandaag wel toekans zien, of watervallen en een nieuw huisje' Goed duidelijk heeft hij het reizen al een beetje te pakken. Hij slaapt ook echt in ieder huisje even goed en ook al is het soms erg warm ('s avonds nog ruim 30 graden met een fan boven je hoofd, een soort warme fohn, en muziek van de bar bij ons hostel)hij slaapt meestal binnen 5 minuten. Als we stukken moeten rijden en we hem dit vertellen vraagt hij standaart om zijn speentje en slaapt dan zo 1,5 uur in de auto. Alsof hij denkt nu slapen is straks fit en verder ontdekken :-))))) We zijn zooooo trots op hem!!!!!
We hebben volgens mij in Monte Verde ook Wifi dus we houden jullie op de hoogte!
Liefs xxx Sven, Michelle, Kyano en Frummel
p.s. ik voel Frummel al sinds een aantal dagen af en toe in mijn buik rondzwemmen..althans ik voel soms hele kleine plopjes! Hoe gezellig! :-)